Magdalena Mildner – z głową w ziołach

„Wymiana człowiek-natura wpływa na inteligencję, emocje, kreatywność, zmysł estetyczny, ekspresję werbalną i ciekawość”
Edward Osborne Wilson

Wczoraj dziecko stwierdziło, że… jestem Paprotką, gdy po ponad 3 godzinach włóczenia się po lesie w delikatnym deszczu, wróciłam do domu.

„Jesteś jak paprotka” – tym stwierdzeniem skwitowana została moją przydługą opowieść o tym jak było cudownie. Jak mój umysł wyciszył się, zastopował gonitwę myśli, jak dobrze się czuję. Wróciłam mokra od deszczu, z co najmniej setką zdjęć i niepomiernie szczęśliwa.

Odstresowanie się w dzisiejszych czasach jest najważniejsze. Poddawani jesteśmy stresującym sytuacjom non stop, na okrągło. Sami też często nie jesteśmy w tym bez winy, oglądamy wiadomości. Spędzamy godziny na portalach internetowych, reagując na artykuły o alarmujących tytułach. Oglądamy filmy czy seriale o końcu ludzkości.

Chcemy czy nie, stres staje się naszym władcą. A nasze ciało wytwarza hormony stresu, one wytwarzane w nadmiernej ilości niszczą nie tylko nasz umysł, ale także i ciało. Chroniczne zmęczenie, bóle mięśni, wczesna menopauza czy andropauza, depresja to tylko nieliczne z chorób, które „zawdzięczamy” stresowi.

Jednym z najlepszych sposobów na odstresowanie się jest kontakt z naturą, spacer po parku czy lesie, pielęgnowanie roślin doniczkowych czy głaskanie domowego zwierzaka.

Kocham łazić po lesie. Mój umysł i moje ciało potrzebują tego wyciszenia, szumu liści i deszczu. Wielobarwności zieleni i brązów. Cichego szumu strumyków i robić zdjęcia tego cudownego świata.

Jesteśmy częścią przyrody i ona wywołuje u nas proces samoleczenia.

Jestem biofilem a właściwie biofilką 🙂

Erich Fromm (filozof i psychoanalityk) w 1973 r. nazwał takie zachowania biofilią.
Ujął w tym pojęciu wrodzoną skłonność ludzi do zbliżania się do natury i poczucia harmonii z przyrodą. W 1983 r. ukazała się książka o tym tytule „Biophilia”, napisał ją Edward Osborne Wilson, mówi ona o tym jak człowiek korzysta z przyrody poprzez obcowanie z nią.

Z nowszych publikacji dostępna jest wydana w 2018 r. książka „The Biophilia Effect A Scientific and Spiritual Exploration of the Healing Bond Between Humans and Nature”, której autorem jest Clemens G. Arvay

Każdemu z nas spacer po lesie da zdrowie. Japończycy nazwali taki spacer kąpielą leśną Shinrin-Yoku. Na taki spacer, połączony z przyjemnością obcowania z przyrodą, nasz ciało reaguje naprawiając się.

Spacer leśny lub kąpiel leśna, obcowanie z przyrodą wywołuje same dobre efekty:

– obniżenie ciśnienia krwi i poziomu glukozy
– obniżenie poziomu hormonów stresu
– obniża zagrożenie zachorowania na choroby cywilizacyjne
– poprawia stan osób chorujących na depresję czy nerwice
– zwiększa liczbę tzw. komórek NK (natural killer cells), które są odpowiedzialne m.in. za zwalczanie wirusów
– wspomaga rekonwalescencję.

I tak wyliczać można by bardzo długo. Jeśli jeszcze nie czytaliście badań na temat wpływu obcowania z przyrodą na organizm człowieka to poszperajcie. Tu linki do badań:

Miyazaki Y, Ikei H, Song C. [Forest medicine research in Japan]. Nihon Eiseigaku Zasshi. 2014;69(2):122-35. Japanese. doi: 10.1265/jjh.69.122. PMID: 24858508.  https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/24858508/

Park BJ, Tsunetsugu Y, Kasetani T, Kagawa T, Miyazaki Y. The physiological effects of Shinrin-yoku (taking in the forest atmosphere or forest bathing): evidence from field experiments in 24 forests across Japan. Environ Health Prev Med. 2010 Jan;15(1):18-26. doi: 10.1007/s12199-009-0086-9. PMID: 19568835; PMCID: PMC2793346. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2793346/

Ulrich RS. View through a window may influence recovery from surgery. Science. 1984 Apr 27;224(4647):420-1. doi: 10.1126/science.6143402. PMID: 6143402. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/6143402/

Ohtsuka Y, Yabunaka N, Takayama S. Shinrin-yoku (forest-air bathing and walking) effectively decreases blood glucose levels in diabetic patients. Int J Biometeorol. 1998 Feb;41(3):125-7. doi: 10.1007/s004840050064. PMID: 9531856.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/9531856/