Magdalena Mildner – z głową w ziołach

Święta Bożego Narodzenia są pełne symboliki. Możemy doszukać się wielu zwyczajów, które zostały zaadaptowane z różnych kultur do obchodzenia jednego Święta w różnych regionach kuli ziemskiej. Tradycje przenikają się, a wszyscy akceptują stary brytyjski zwyczaj pocałunków pod jemiołą ugruntowany w powszechnej tradycji mniej więcej w epoce wiktoriańskiej.

Choć mało kto wie, że mężczyzna stojący pod jemiołą mógł pocałować każdą kobietę i zabierał wtedy z jemioły jedną jagodę – z zerwaniem ostatniej wygasała jej magiczna moc. Kobietę, która odmówiła pocałunku, spotykał pech i nieszczęścia. Wygodne, prawda?

Jemioła pospolita (Viscum album L.) jest powszechnym pasożytem występującym na różnych gatunkach drzew. Jest to bardzo silna roślina lecznicza, której nie wolno spożywać i używać bez konsultacji. Zwłaszcza w czasie świąt, gdy przynosimy ją do domu, musimy szczególnie uważać na jej śliczne białe owoce. Dawkę toksyczną dla dzieci ustalono na spożycie powyżej 5 jagód, jest również bardzo toksyczna dla zwierząt domowych. Dlatego zanim przyniesiecie ją do domu upewnijcie się, że nie ma na niej owoców.

Przez wieki jemioła wszędzie, gdzie występowała była lekiem wręcz na wszystko. Wykorzystywano ją w szczególności na serce oraz na bezpłodność. Stosowano ją też przy nadmiernym krwawieniu miesiączkowym, kokluszu, przeziębieniach, złamaniach kości a także we wszelkich chorobach nowotworowych czy odmrożeniach. Proszku z rośliny używano przy epilepsji, paraliżu, podawano także osobom chorym umysłowo. Wykorzystywano ją do wspomagania organizmu w dolegliwościach jak astma, nadciśnienie, bóle głowy, migrena, menopauza, zapalenie skóry, zapalenie stawów i reumatyzm. Podobnie stosuje się ją do dziś.

Używali jej Słowianie, dla których była rośliną świętą. Celtyccy Druidzi ścinali ją złotym sierpem, a Rzymianie używali jej w weterynarii wzmagając płodność u zwierząt. Karmiono nią nawet bydło, aby ustrzec je przed chorobami. W Średniowieczu była symbolem płodności i witalności.

Jemioła zawsze towarzyszyła mitycznym bohaterom i zwykłym ludziom, zwłaszcza do ochrony przed chorobami, urokami, czarownicami i złymi mocami. W obrzędach palono jemiołę, aby wypędzić niechciane duchy i demony. Układano ją w progu sypialni a niemowlętom wkładano do kolebki, aby uchronić je przed strachem i złymi snami. Wieszano nad drzwiami by ochronić domowników i przyciągnąć miłość. Nawet teraz fragment drzewa (grubszej gałęzi) nosi się przy sobie jako amulet obronny, wyrabia się także narzędzia rytualne i różdżki.

Dziś przyniosłam do domu dwie duże jemioły – jedna ma sporo jagód, z których pewnie zrobię maść. Jednak rośliny znalazły się w domu zgodnie z bożonarodzeniową tradycją jako symbol miłości, szczęścia i obfitości.

Jedna znajdzie się nad drzwiami wejściowymi. Nie żebym była przesądna, ależ skąd, gdzieżby… To tylko tak na wszelki wypadek.