Lebiodka syryjska (Origanum syriacum L.) – majeranek syryjski, oregano syryjskie czy Hyzop – rośliny w Biblii do dziś rozbudzają umysły badaczy. Kolejne tłumaczenia, zmiany w nazewnictwie roślin czy nazwy regionalne nie ułatwiają dotarcia do tego jakie rośliny de facto mamy w tekstach biblijnych.
Większość badaczy roślin biblijnych jest zgodna – hyzopu w Biblii nie ma. Rozpowszechniła się natomiast opinia, że biblijny hyzop to zioło o nazwie hyzop lekarski (Hyssopus officinalis), a stało się to za sprawą błędnego przetłumaczenia hebrajskiego słowa esov (אזוב מצוי) i tak lebiodka stała się hyzopem.
W tłumaczeniu Biblii, znajdziemy m.in. takie fragmenty na przykład w Księdze Wyjścia (12,22): „Weźcie gałązkę hizopu i zanurzcie ją we krwi, która jest w naczyniu, i krwią z naczynia skropcie próg i oba odrzwia” aby ochronić dom przed Aniołem Śmierci.
Werset dotyczący Salomona wspomina lebiodkę/hyzop „Rozprawiał też o drzewach; od cedrów na Libanie, aż do hizopu rosnącego na murze”. Hyzopu lekarskiego na murze nie spotkamy, zaś lebiodka syryjska rośnie na nim często.
Hyzop czyli lebiodka oczyszczał człowieka z ciążących na nim przewinień oraz symbolicznie, duchowo oczyszczał domy. Według Ewangelii św. Jana gałązki nasączone wodą z octem podano do picia ukrzyżowanemu Jezusowi – woda z octem gasi pragnienie zaś gałązki lebiodki dobrze zatrzymują wilgoć. Ukrzyżowanie to śmierć przez uduszenie – płuca napełniają się płynem a skazaniec dusi się w męczarniach – dlatego umierającym na krzyżu podawano właśnie lebiodkę. Kobiety litowały się nad skazańcami przynosząc im napój dający ulgę i ukojenie emocji.
Symbolicznym użyciem było ceremonialne oczyszczanie z trądu. Do okadzania używano gałązek cedru i lebiodki – chory nigdy więcej nie będzie dumny jak cedr, lecz pokorny jak lebiodka. Lebiodka pomagała także w skupieniu myśli, medytacji, oczyszczała z grzechu, złych myśli, uzależnień i przyzwyczajeń. To lebiodka właśnie przynosiła ukojenie w chorobach układu oddechowego, zmniejszała też ukrwienie, uspokajała.
Origanum syriacum, czyli oregano syryjskie, podobnie jak pozostałe rośliny należące do tego rodzaju zawiera antybakteryjne i antygrzybiczne substancje chemiczne tymol i karwakrol. Jest surowcem olejkowym. Stosuje się je zarówno świeże jak i suszone, a zbiór przypada na okres kwitnienia.
Oregano syryjskie do dziś wiele zastosowań:
– poprawia trawienie, wspomaga tranzyt gazów, przeciwwzdęciowe, wspomaga leczenie wrzodów żołądka i dwunastnicy;
– żucie świeżych liści i płukanie naparem z ziela pomoże przy zapaleniu dziąseł, aftach, bólu zębów;
– ma silne działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne zatem wspomoże organizm przy przeziębieniach, działa napotnie, w chorobach układu oddechowego, bólu gardła, artretyzmie;
– zewnętrznie można stosować na drobne rany, otarcia i skaleczenia.
W medycynie ludowej używano go do przywracania zatrzymanego miesiączkowania a także przeciw łysieniu.
https://www.radioem.pl/doc/8437690.Biblijny-hyzop-na-wspolczesne-dolegliwosci

Dodaj komentarz